Święty Juan Diego Cuauhlatoatzin

 
Swiety Juan Diego Cuauhlatoatzin
(1474-1548)

Niewiele wiadomo o zyciu Juana Diego przed jego nawróceniem, ale tradycja, zródla archeologiczne i ikonograficzne, jak równiez najwazniejszy i najstarszy miejscowy dokument opisujacy wydarzenia w Guadalupe „El Nican Mopohua” (napisany w narzeczu nahuatl lacinskimi literami w 1556 r. przez miejscowego autora Antonio Valeriano) dostarczaja nam pewnych wiadomosci o zyciu swietego i o objawieniach.

Juan Diego urodzil sie w 1474 roku w Cuautlitlan, dzis czesc Miasta Meksyk, rodzice nadali mu imie „Cuauhlatoatzin” (Mówiacy Orzel). Nalezal do plemienia Chichimeca, jednego z najbardziej zaawansowanych kulturowo grup mieszkajacych w dolinie Anahuac. Odznaczal sie wieloma talentami.

Kiedy ukonczyl 50 lat, przyjal chrzest z rak ojca Petera da Gand, franciszkanina, jednego z pierwszych misjonarzy dzialajacych w Meksyku. 9 grudnia 1531 roku, kiedy Juan Diego szedl jak zwykle na Msze sw. na wzgórzu Tepeyac, które dzis znajduje sie na obrzezu Miasta Meksyk, objawila mu sie Matka Boza. Polecila mu udac sie do biskupa i przekazac mu w Jej imieniu polecenie, aby zbudowac sanktuarium na Tepeyac. Matka Boza obiecala wiele lask tym, którzy beda sie do niej modlic na tym miejscu. Biskup nie uwierzyl w objawienie i polecil Juanowi poprosic Matke Boza o znak. 12 grudnia Juan Diego powrócil do Tepeyac. Tu, Matka Boza powiedziala mu, aby wszedl na wzgórze i zebral kwitnace tam kwiaty. Juan Diego wykonal polecenie i mimo ze byla to zima, znalazl kwitnace róze. Nazbieral narecze kwiatów i zaniósl je Matce Bozej, która starannie owinela je w jego plaszcz i polecila zaniesc je biskupowi. Kiedy odwinal plaszcz, kwiaty wysypaly sie na ziemie, a na plaszczu pozostal wizerunek Matki Bozej z Tepeyac.

Za pozwoleniem biskupa, Juan Diego spedzil reszte zycia jak pustelnik w malej chatce kolo kaplicy, gdzie zostal umieszczony cudowny obraz. Zajmowal sie sanktuarium i pielgrzymami, którzy przybywali modlic sie do Matki Jezusa.

Oprócz „laski zewnetrznej” zostania „wybranym” poslancem Naszej Pani, Juan Diego otrzymal o wiele glebiej siegajaca laske wewnetrznego oswiecenia i od tego momentu poswiecil swoje zycie modlitwie, pracy nad rozwojem w sobie cnót i bezgranicznej milosci Boga i blizniego. Umarl w 1548 roku i zostal pochowany w pierwszej kaplicy poswieconej Matce Bozej z Guadalupe. Zostal beatyfikowany przez papieza Jana Pawla II w Bazylice Matki Bozej z Guadalupe, w Miescie Meksyk, 6 maja 1990 roku.

Cudowny wizerunek, który jest przechowywany w Bazylice Matki Bozej z Guadalupe, przedstawia kobiete o rysach i stroju lokalnej ludnosci. Jest ona podtrzymywana przez aniola, którego skrzydla przypominaja jednego z lokalnych bogów czczonych w tej okolicy. Ksiezyc jest pod jej stopami, a jej blekitny plaszcz jest pokryty gwiazdami. Czarny pas, którym jest przepasana w talii, uwidacznia fakt, ze Maryja jest w ciazy. Tak, wiec obraz przedstawia graficznie fakt, ze Chrystus ma sie powtórnie „narodzic” posród ludów Nowego Swiata. Jest to przeslanie równie aktualne dzis, jak bylo w czasach, gdy zyl Juan Diego.

Historia Obrazu z Guadalupe

Wydarzenia w Guadalupe są spotkaniem człowieka z Bogiem za pośrednictwem Jego własnej Matki, Najświętszej Panny z Guadalupe, która w dniach od 9 do 12 grudnia 1531 roku ukazywała się prostemu Indianinowi Juanowi Diego Cuauhtlatoatzin. Matka Boża przekazała mu swoje przesłanie i swój wizerunek. Wyraziła w nich swoją miłośċ do Kościoła katolickiego i poprzez Kościół do całego świata. Jest to przykład, jak to powiedział papiez Jan Paweł II, doskonałej ewangelizacji inkulturacyjnej.